Deze driebeukige, barokke kerk werd door de Jezuïten gebouwd in 1650-1671 door pater Willem van Hesius. De westergevel werd rijkelijk gedecoreerd, en heette 'een altaar buiten de kerk'. De kerk werd opgetrokken in witte zandsteen en ijzerzandsteen. De geveltop van de zandstenen westergevel draagt een gebroken, driehoekig fronton. De inzwenkende vleugelstukken met voluten en festoenen dragen vlamvazen en kandelaars.

Origineel was deze kerk een kloosterkerk, maar in 1778 werd het een echte parochiekerk. Helaas werd in 1944, tijdens de luchtbombardementen, veel schade berokkend, vooral aan de westkant. Daarbij ging o.a. het orgel uit 1745 door le Picard hopeloos verloren. In 1947-1950 volgde de restauratie o.l.v. Mispelter. Wonderwel bleef de westergevel zelf, losgescheurd van de rest van het gebouw, toch overeind.

Het interieur bevat een aantal erg waardevolle, barokke kunstschatten, waaronder 2 schilderijen van Erasmus Quellin. De rococo preekstoel is afkomstig uit de Sint-Goedele te Brussel, en dateert uit 1765-1767.

Français
English