In 1230 werd het 'Prinselijk Begijnhof Ten Wijngaarde', zoals het Begijnhof eigenlijk heet, gesticht. De Begijnen zelf zijn echter reeds lang vervangen door Benedictinessen, soms te bewonderen in de 15e-eeuwse kledij.
In het begijnhuisje naast de poort is een museum ingericht, waarin u kunt zien hoe de Begijntjes hier vroeger leefden.
De toegangspoort van het begijnhof dateert uit 1776. Ook de meeste huizen dateren uit de 17e en 18e eeuw.
Het Sint-Elisabethskerkje is nog gedeeltelijk 13e eeuws. Het heeft echter ook een bewogen geschiedenis. Ten tijde van het Calvinistisch bestuur in Brugge werd het tot hooischuur gedegradeerd. In 1584 brandde het volledig af, waarna de herstellingen er een sober, laatgotisch gebouw van maakten. Een eeuw later volgende een veel drastischere, barokke verbouwing, waarbij oa de zijbeuken werden verhoogd. Het dak wordt met een dakruiter bekroond.
Rond 1930 werd het begijnhof (bij gebrek aan begijnen) een klooster.
Hanne Volkaerts: Het begijnhof : 1245 Binnenin zien we allemaal begijnenhuisjes rond een plein (gras met bomen), het plein was de ‘bleekwei’, de was werd daar gebleekt. In België zijn er 23 begijnhoven : vb in : Antwerpen,Leuven, Kortrijk, Diksmuide, Sint-truiden, Sint-Amandsberg,.. Begijnhoven werden gesticht vanaf de 13e eeuw. Begijnen waren GEEN zusters, ze legden wel de gelofte van kuisheid en gehoorzaamheid af maar NIET die van armoede. Het waren meestal rijke dames die vaak nog een eigen huis buiten het hof hadden (ze verhuurden dit). Ze mochten ook nog trouwen. De bazin was de grootjuffrouw (In brugge woonde zij in het huis op het hoekje, met het mariabeeld) Er was ook mannelijke controle (door een priester). Dit was volgens de mannen nodig omdat de vrouwen niet te veel macht mochten hebben. Nu is er in Belgie nog 1 begijn, in Kortrijk. In Brugge zijn er nu de Zusters Benedictijnen. Ze verdienen hun inkomen met een hotel. Ze hebben ook eigen kruidentuinen, een boomgaard… Ze zijn met 70 vrouwen. (Er is een wachtlijst!) Vroeger waren er in Brugge 2 begijnhoven, het ene is gesloopt, daar staat nu het gerechtshof. Aan het einde van het huidige begijnhof is er een museum, het begijnenhuisje. ’ T Begijnhof heeft een mooie ingangspoort met daarop de patrones Heilige Elizabeth.(met 3 kronen) En er staat op : ‘Sauve Garde’ dwz. Veilig verblijven. Buiten het begijnhof is er het huis van de pastoor (eerder al vermeld) '
Marleen Amelinckx: 'Ik heb nog maar 4 maal in brugge geweest en telkens ik in Brugge ben kan ik het niet laten om naar het begijnhof te gaan. Ik vind het zo mooi heel mooi.'
Geert Wyngaert (met een knipoog): 'Heeft het met mijn naam te maken, ik weet het niet, maar ik vind dit het prachtigste plekje in Brugge!'
Robert Spruyt: 'Machtig, ik kan het moeilijk verklaren maar telkens ik in dat kleine kerkje (wil zeker niet oneerbiedig zijn) kom voel ik een warme gloed van welbehagen en rust, vrede misschien wel een vluchtweg uit dat jachtige leven. Ik ben niet echt katholiek opgevoed wel communie enzo maar dat is allemaal wat verwaterd en ja, als er mensen rondom mij zijn die pijn of erger nog hebben zoek ik steun bij God op mijn wijze. Ik weet niet meer hoe het volgens het boekje moet maar weet zeker dat de Heer mij verstaat en meestal voel ik het als een verlossing als ik met deze wijze man praat, ik voel mij welkom op het begijnenhof en telkens ik een kaarsje aansteek weet ik dat ik een stap dichter ben bij al die mensen die ik lief heb.'
Français
English
   |
