Episode 41

MACHT!

In één opzicht verschillen de UNO-dirigenten in niets van de Congolese.
Ze kicken op macht en aanzien.
En het verkrijgen en tentoonspreiden er van gebeurt dan weer het best…via de pers.

Op 05 Februari schreef MABE een brief naar de UNO in Kinshasa, met de vraag om oude FARDC-munitie te willen vernietigen. Het ging over mortieren en obussen in alle maten en gewichten, raketten, granaten, anti-personeels- en anti-tankmijnen en nog een hoop andere brol. In totaal ongeveer vierduizend kilo. Daarmee wilde het Congolese leger zijn blazoen een beetje oppoetsen en aan iedereen tonen dat Congo wel degelijk de "Conventie van OTTAWA" respecteert, betreffende het verbod op anti-personeelsmijnen.
Het zou dus een show-operatie worden.
Die brief kwam op het bureel van Marcel QUIRION terecht, de grote baas van UN MACC (Mine Action Coordination Centre). Dat is in feite een burgerafdeling van de UNO, die hier de opdracht heeft Congo mijnenvrij te krijgen en daarvoor beroep doet op de diensten van MECHEM, een Zuid-Afrikaanse privéfirma. Binnen de militaire MONUC-vleugel bestaat er echter een EOD-team (Explosives and Ordnance Demolition) dat OOK de vernietiging van alle soorten ontploffingstuig op zijn programma staan heeft. De (zéér) stilzwijgende afspraak tussen beiden is daarbij dat het EOD-team de munitie vernietigt die gevonden wordt binnen de MONUC-omheiningen en MECHEM de rest.
Zolang natuurlijk de pers niet komt kijken…

Op dinsdag 15 Februari stapte Pierre DESTARAC, een Fransman met een eeuwige sigaret in de mondhoek en de MACC-afgevaardigde in Bukavu, mijn bureel binnen met de vraag hoe hij de Chinezen zo'n honderd kilogram TNT kon ontfutselen.
Ik wist het ook niet.
Pierre toonde me de e-mail correspondentie tussen Marcel QUIRION en Ross MOUNTAIN, de Deputy SRSG, waarbij deze zijn principetoestemming gaf om de Chinese explosieven te gebruiken om de FARDC munitie te vernietigen en Pierre wilde die explosieven ten laatste volgende dinsdag hebben, want de ganse operatie moest al starten op woensdag 23 Februari.
Maar die paar e-mailtjes zouden niet genoeg zijn voor de Chinezen om hun TNT te lossen, dát wist ik zéker.
Ik belde Marcel QUIRION op en hij beloofde me een verduidelijkingsbriefje te schrijven, dat 's anderendaags al in mijn bus viel.
Nóg niet genoeg voor de Chinezen.
Ze wilden een nota van de COE-sectie (Contingent Owned Equipment), eveneens getekend door Alfred.
Het werd zo stilaan ingewikkeld.

Op zaterdag kreeg ik een mail van Anton ANTCHEV, de grote baas van COE (nu opgevolgd door Dirk LEWYLLIE, de Belgen zijn zo stilaan de macht aan het grijpen in MONUC), waarin een heel ánder liedje stond.
Hij schreef dat onze Chinezen inderdaad een grote hoeveelheid (ongeveer 900 Kg) TNT hadden, maar dat die bedoeld was voor het EOD-team en het gebruik er van viel onder de bevoegdheid van de 'Force Commander'. We moesten dus een aanvraag doen aan de brigadecommandant, die deze via de normale commandoketen aan de 'Force' moest overmaken, die dan, na beslissing, op hun beurt een 'operationsorder' voor de uitgifte van de explosieven moesten uitschrijven en overmaken aan de Chinezen.
Jawadde.
Dat zou NOOIT lukken tegen dinsdag.
We besloten de hele zaak met één week uit te stellen en op zondag zond ik een aanvraag (mét een paar woordjes uitleg) voor 100 Kg TNT, 10 detonatoren en één rol detonatiekoord naar de brigade en alles hoger op de militaire ladder.

Maar daarmee had ik wél een aantal slapende honden wakkergemaakt.

Op maandagmorgen al kreeg ik een nogal kortaf berichtje van SUJEET himself met de mededeling dat de Chinezen perfect bewaam waren om ZELF dat klusje te klaren en dat ik er mij dus niet meer mee moest bemoeien.
In de namiddag werd het nog erger, toen ik een mailtje kreeg van de 'Force Engineer' waarin het, kort gezegd, op neerkwam dat Depla een idioot is, dat MACC met heel dat zaakje niets te zien had en dat het EOD-team al zo ongeveer onderweg was.

De oorlog om de media-aandacht was duidelijk begonnen.

De éérste die moest afhaken was Sujeet.
Want de Chinezen moesten in alle eerlijkheid bekennen dat hun 'specialist' wel alles wist over ontploffingen in steengroeven, maar niets over massa-destructies. Sujeet tekende wél nog een order waarin de oprichting van een team, onder leiding van een Pakistaanse majoor, werd aangekondigd, dat de ganse operatie zou leiden en coördineren, maar dat was meer om ook een paar Pakistanen op de foto's te krijgen, dan dat die mannen werkelijk nodig waren.
Pierre en MECHEM trokken zich van hen in elk geval niets aan.

De tweede die moest plooien was de 'Force Engineer'.
Op woensdag 23 Februari kreeg ik nog een héél vriendelijk telefoontje van Lt Kol WAEL, om me te vragen mij te willen ontfermen over het EOD-team dat op maandag zou landen, maar daarna hoorde ik er niets meer van en dat team is ook nooit aangekomen.
Pierre speelde me nadien wél een mail in handen, waarin WAEL zeer nederig aan MOUNTAIN schreef dat Marcel "hem de zaak had uitgelegd" en dat de vraag van MABE gericht was geweest aan MACC en niet aan MONUC. "So I think that we should not be involved in this…"
En Marcel schreef daarop naar Pierre: "Ne bouge pas pour le moment sur le plan local au risque sinon de tout foutre en l'air avec un nouvel intervenant de la MONUC!"
Machiavelli in al zijn glorie…

De laatsten die moeilijkheden maakten, waren… de Chinezen.
In het operatieorder stond "detonators" en MECHEM vroeg ELECTRISCHE detonatoren. Die hadden de Chinezen natuurlijk OOK, maar volgens hen was dat tóch niet hetzelfde.
Daarvoor moest een nieuw operatieorder geschreven worden.
Het is toch niet waar, hé!
Ik belde naar Lt Kol WAEL en die zond hen op dinsdag een mail.
Wéér nog niet genoeg.
Ze moesten nog de zegen van COE hebben.
Maar nu was een mailtje wel voldoende.
Ik mocht nog een paar keer in mijn telefoon springen en het duurde nog tot woensdagmiddag vooraleer ze de detonatoren wilden uitgeven, want de COE-verantwoordelijke had in zijn eerste mailtje natuurlijk vergeten specifiek 'electrisch' te vermelden…

Maar tenslotte klonkt op woensdagnamiddag 02 Maart toch de eerste BOEM uit een reeks van drie.

Onder massale persbelangstelling.

Voor MACC.
Niet voor MONUC.


Episode 42

Home

Boek kopen? Surf naar © 2006 Free Musketeers!