Episode 17

PUZZELEN OP ZIJN PAKISTAANS...

Tijdens de "opleiding" in Kinshasa had men ons verteld dat er op hoog niveau discussies gaande waren om in de toekomst een onderscheid te maken tussen de 'CTO' en de 'leave' van MilObs en stafofficieren.

Maar misschien beter eerst een paar woordjes uitleg.
Een 'Militaire Waarnemer' ofte MilObs neemt, in principe, zeven dagen op zeven waar, terwijl een stafofficier ergens rond zaterdagmiddag de boeken sluit en ze maar weer opendoet op maandagmorgen. Tot dan toe hadden beide categorieën echter recht op hetzelfde verlof, namelijk per maand zes dagen 'CTO' (Compensatoy Time Off) en anderhalve dag 'leave' (verlof). Het verlof kan daarbij opgespaard worden, de CTO echter moet tijdens de maand zelf genomen worden.
In feite is dit systeem dus zéér voordelig voor de stafofficieren en ik moet er waarschijnlijk geen tekeningetje bij maken dat er inderdaad sommigen waren die daar hypermaximaal gebruik van maakten en niet al te veel op hun bureau zaten...
Maar dat zou gedaan zijn.
Vanaf begin Juni zouden stafofficieren GEEN recht meer hebben op CTO, maar enkel TWEEëneenhalve dag 'leave' per maand krijgen, waarbij echter een weekend, dat in hun verlof viel, niet zou meetellen als 'leave'.
Leek mij inderdaad een eerlijker bedoening.

Tijdens een van zijn eerste dagen in Bukavu had Ali mij gezegd dat hij verlof zou nemen in Juli (zoals het een échte baas past, had hij niet GEVRAAGD hoe we ons verlof konden regelen, maar het gewoon GEZEGD). Voor de rest mocht ik mijn verlof nemen wanneer ik maar wilde...
Dat kwam me eigenlijk goed uit, want in Kinshasa had ik ook vernomen dat de Belgisch-Congolese operatie "Toekomst 1" (waarbij er regelmatig militaire vluchten naar België waren) zou eindigen in Juni, maar er was begin Augustus wel een operatie "Toekomst 2" gepland, waarbij er naar alle waarschijnlijkheid opnieuw militaire vluchten zouden ingelegd worden. En het verschil tussen een ticketje van 'SN Brussels Airlines' en eentje van 'BE Luchtcomponent' bedraagt toch al snel een dikke duizend Euro.
Ik besloot dus mijn verlof in Augustus te nemen.

Half Juni kwam Ali met de mededeling dat hij verlof zou nemen vanaf 20 Juli tot 14 Augustus. Met de aansluitingsvluchten in Congo erbij zou hij maar terug in Bukavu zijn op 16 of 17 Augustus. Voor de rest mocht ik nog altijd mijn verlof nemen wanneer ik maar wilde...

Ik vond het wél eigenaardig dat hij als stafofficier zó veel verlof kon nemen, maar ik sloeg er niet echt verder acht op.
Begin Juli verscheen het bericht in onze mailbox dat zijn verlof was toegestaan en in bijlage zat zijn goedgekeurde verlofaanvraag. Ik besloot die af te printen en als voorbeeld te gebruiken voor mijn verlofaanvraag, want van al die paperassen ken ik niet veel. Het werd me echter meteen wél duidelijk waarom hij niet alleen in Juli verlof nam, maar ook de helft van Augustus inpikte: zes dagen CTO in Juli, zes dagen in Augustus en voor de rest 'leave', waarbij hij, zoals een MilObs, wél anderhalve dag per gepresteerde maand rekende, maar, zoals een stafofficier, de weekends NIET meetelde.
Dat leek me nogal erg veel op "van twee walletjes eten".
Bovendien...
Wij waren toch stafofficieren en hadden toch geen recht op CTO?
Ik vroeg het hem.
Neen, neen, wij waren GEEN stafofficieren, maar MilObs, kijk maar op uw UN-identiteitskaart.
Ik vertrouwde het nog niet echt en toen ik 's anderendaags de Pakistaanse tweeëiege tweeling ZIA/ALI over de parking zag lopen, ging ik er naar toe en vroeg aan Zijne Eminentie Zia of het verhaal van Ali wel klopte.
Natuurlijk klopte het.
Wij waren geen stafofficieren, maar MilObs.
Kijk maar op uw ID-Card en de verlofaanvraag van Ali is zo eerlijk en correct als maar zijn kan.
Hun 'smile' deed zelfs de Afrikaanse zon verbleken...
Goed, hij zal het wel weten zeker, want tenslotte is Zia 'Assistent G1' en hij doet ganse dagen niets anders. Ook niets méér.

Ik deed dus een kleine kalenderstudie en belde naar Kinshasa om te weten te komen hoe dat zat met operatie "Toekomst 2". Die begon echter meer en meer op operatie "noppes" te gelijken en dus vroeg ik maar inlichtingen aan bij SN Brussels Airlines over hun vluchtschema's.
Het meest rendabele leek me op 17 Augustus vanuit Bukavu te vertrekken, om in Kinshasa de nachtvlucht te nemen op 19 Augustus, terug te keren uit verlof op 30 Augustus en weer in Bukavu te landen op 31 Augustus.
Wel een kort verlof, maar Ali had mij verzekerd dat ik de periode Kerstmis/Nieuwjaar zou kunnen nemen (hij zou in November weer in verlof vertrekken, want dan vieren ze 'El Eid' in Pakistan, te vergelijken met onze Kerstmis) en anderzijds zitten zowel mijn vrouw als dochter vanaf begin September weer op school en ik zie het niet zitten om ganse dagen tegen de hond te moeten babbelen, terwijl er in Congo zoveel andere dingen te doen zijn.

Toen eind Juli duidelijk werd dat operatie "Toekomst 2" zou vervangen worden door een fluitstoot, vulde ik mijn verlofaanvraag in 'op Ali's wijze'. Zes dagen CTO en een schamele drie dagen 'leave' had ik er voor nodig. Er zou dus zéker 'leave' genoeg overblijven voor een uitgebreid Kerst- en Nieuwjaarsdiner.

Baas Kristian tekende zonder problemen en ik dropte de aanvraag in het bakje van WO I Catharine Smith, een Zuid-Afrikaanse onderofficier met stalen karakter, die Zia tijdelijk verving.
Want die was tesamen met zijn vriendje Ali op verlof vertrokken.

Een klein uurtje later belde ze mij op.
"Ge moet uw verlofaanvraag aanpassen, want gij zijt een 'Staffofficer'!"
"Jamaar, Zia heeft me gezegd dat ik een MilObs ben en dat ik mijn aanvraag zo moet invullen".
"Tut, tut, tut, ge zijt een 'Staffofficer' en ge moet het aanpassen. En snel, want de aanvraag moet MINSTENS veertien dagen op voorhand in Kinshasa zijn voor goedkeuring!"

In mijn computer gedoken, een nieuwe aanvraag opgesteld, Kristian laten tekenen en met de jeep naar het brigadehoofdkwartier gebracht.

"Sorry, maar ge gaat dan toch een paar woordjes uitleg aan Ali moeten geven, want als wij stafofficieren zijn, dan klopt er toch iets niet en dan is die nu zijn 'leave' van gans het jaar aan het opsouperen..."
Ze verpinkte zelfs niet eens.
"Neen, want HIJ is een MilObs en JIJ bent een stafofficier. Ik heb het nog eens nagekeken".
Comment?
HIJ is, als MJLOC, MILOBS en IK, als zijn assistent, ben STAFOFFICIER?
Jawel.
Ik dacht dat ik het in Keulen hoorde donderen.
En dat is verdomd vér van hier.

En ZIA?
"MilObs, doing the job of a staffofficer".
Deed me vreselijk veel aan de Belgische HAPPART-toestanden uit de jaren negentig denken...
"En dus heeft die, naast vrije weekends, OOK recht op CTO?"
Inderdaad.
En zijn Uruguaiaanse baas, de G1?
Tja, dát was dan weer een stafofficier...
Dat rook allemaal zodanig veel naar maffiapraktijken, dat het zelfs begon te stinken.

Ze beloofde het voor alle zekerheid nog eens 'aan Kinshasa' te zullen vragen, maar volgens haar waren 'de papieren' overduidelijk: ik was een stafofficier.
's Avonds, in de Welfare Club:"Yes, You are a staffofficer!"
Aan wie hebt u het gevraagd in Kinshasa?
Aan de Deputy CMPO.
En van welk land is die?
"Van Pakistan. Waarom?"
Juist, ja.

Vanaf dat ogenblik heb ik besloten om mijn e-mails niet meer te tekenen met "Major DEPLA", maar met "A. DEPLA, Staffofficer".

Tenslotte stikt het hier van de majoors.

Maar stafofficieren?
ZEER moeilijk te vinden.