De oudst gekende baljuw van Herzele heette Raes Vierendeel, en werd vermeld in 1329. Het is echter niet duidelijk of er toen al sprake was van een echt gemeentehuis, laat staan een gebouw op de plaats waar het huidige gemeentehuis staat.

Wanneer in de loop van de 18de eeuw de functie van 'schepen' verdwijnt, onderging het schepenhuis enkele grondige aanpassingen, en werd het verkocht aan graaf de Lichtervelde, de toenmalige Heer van Herzele. Sindsdien werd het afwisselend of terzelfdertijd gebruikt als herberg en gemeentehuis.

Pas in 1947 werd het schepenhuis opnieuw eigendom van de gemeente. Dit gaf aanleiding tot een reeks drastische vernieuwingen. Twee bijgebouwtjes werden gesloopt. Het zadeldak werd een schilddak. Op de zuidoostelijke hoek werd de arduinen schandpaal hersteld.

Het dak is bekroond met een dakruiter, die sinds Kerstmis 1952 een beiaard met 28 klokken herbergt. Om het kwartier klinkt een melodie over de buurt. Dit is een bizar geschenk van Jozef Matthijs die, in 1946 gehuldigd werd voor 50 jaar onafgebroken burgemeesterschap in Herzele.

Voor meer info, zie Toerisme op herzele.be

Français
English