In mei 1836 werd de spoorlijn Mechelen - Antwerpen in gebruik genomen. Een bescheiden draaischijf en een houten gebouwtje deden in het begin dienst als station.
Het tweede stationsgebouw verscheen in 1854 ten tonele. Hoewel deze 'middenstatie' als tijdelijke constructie opgezet was, overleefde ze tot tot 1895.
In feite bestaat het huidige Centraal Station van Antwerpen uit 2 gedeelten: de spooroverkapping en het stationsgebouw.
Rijksingenieur Clement Van Bogaert bouwde de spooroverkapping in de periode 1895 - 1899. Het was een revolutionair glasdak van metaal en glas. De afmetingen van het dak werden bij de bouw bepaald door verschillende eigenschappen van het gebruikte spoorwegmaterieel van die tijd. Zo waren er het aantal sporen, de rook en stoomuitlaten van de locomotieven. Daardoor werd de hoogte berekend op 43 meter. Bj een lagere ruimte zou immers de rook en de stoom terugslaan naar de reizigers toe.
Het stenen stationsgebouw of ontvangstgebouw, werd ontworpen door Delacenserie, en werd opgetrokken van 1899 tot 1905 in eclectische stijl. Op vraag van koning Leopold II haalde Delacenserie zijn inspiratie uit de vormgeving van het station in Luzerne in Zwitserland. De 75 meter hoge koepel is net zoals de kleine koepeltjes aan het Astridplein door een lantaarntorentje bekroond. De initialen van Leopold II, twee met de rug naar elkaar toegekeerde hoofdletters 'L', zijn op vele plaatsen in het station terug te vinden. Verder werden 20 soorten marmer gebruikt. Je komt er ook allerlei types van zuilen tegen: Dorische, Toscaanse, Ionische en Korinthische. Ook het centrale uurwerk is een opvallend kunstwerk.
Voor een detaillistische beschrijving, zie beschrijving door Martens. Voor leuke foto's ook Hans Van der Borght.
Naar Christine Bausier: 'Je moet 'Austerlitz' door W.G.Sebald lezen. Die spreekt in het begin van zijn roman over dit beroemde station van Antwerpen.'
Frieda Van Lancker: 'Ik vind het station mooi omdat het voor mij pure nostalgie is. Ik werd op de Keizerlei geboren.'
Martine Claesen: 'Mooi, zeker weten! Het station is als een rots in de branding. De brede bogen, de ramen, de pilaren, de steen en de kleuren brengen chic in de werkdag. Zogauw je in de hal komt duik je erin. Je voelt een soort opwinding en niet enkel omdat je dadelijk je trein gaat missen als je twee verdiepingen lager moet en de roltrap overdwars vol reizigers geparkeerd staat. Er is plaats voor iedereen. Het gebouw ademt reislust en het einde van het perron opent breed op andere horizonten. Nu de koepel nog open...'
Guido Verleysen: 'Het gebouw op zich is prachtig , zowel binnen als buiten , de sporenkoepel is magistraal alhoewel niet uniek !Het totaal maakt wel dat geen enkel station ter wereld aan het Antwerpse kan tippen !Spijtig genoeg wordt het nog steeds ontsierd door vuiligheid in't algemeen en schooiers die er hun woonplaats van maken met alle gevolgen van dien !( Sommige hoeken en kanten stinken zoals de kooien van de buffels van de zoo ernaast ! )'
Français
English
   |
